Browsing the archives for the Κόμματα category.


ο ριζο-σπαστικός πατριωτισμός του Ριζοσπάστη

Αναλύσεις, Αντιφασισμός, Κόμματα

Το ΚΚΕ γέμισε το πολιτικό τοπίο με «ριζοσπαστικό πατριωτισμό». Το Αιγάλεω δεν γλίτωσε.

“(…)Το ταξικό πατριωτικό καθήκον είναι ο παλλαϊκός ξεσηκωμός για να αποκρουστούν τα αντιδραστικά σχέδια για ασφαλιστικό, εργασιακό, μισθούς και φόρους. ” (γραφείο τύπου κκε,22/2/2010)

Καταρχήν αυτό αποδεικνύει ότι οι επιχειρηματίες δεν είναι πατριώτες και ας αφήσουν τον πατριωτισμό. Πάνε εκεί που τους συμφέρουν τα κέρδη. Και αν θέλετε αυτό, βεβαίως θα αντιδράσουν. ” (συνέντευξη Παπαρήγα στη ΝΕΤ,25/02/2010)

Τώρα ο όψιμος πατριωτισμός που εκφράζουν οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης από τη μια στόχο έχουν να κοροϊδέψουν το λαό και από την άλλη δείχνει την πρόθεση και αυτής της κυβέρνησης να αξιοποιήσει το τεράστιο χρέος των γερμανικών κυβερνήσεων προς τον ελληνικό λαό με βάση τα συμφέροντα της ελληνικής πλουτοκρατίας”. (γραφείο τύπου κκε, σχετικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις ,25/02/2010)

“…Περισσότερο από ποτέ γίνεται φανερό ότι το ταξικό και πατριωτικό καθήκον του λαού είναι να ξεσηκωθεί για να αποκρούσει την αντιλαϊκή θύελλα και να σπάσει τα ιμπεριαλιστικά δεσμά. ” (γραφείο τύπου κκε,26/02/2010)

“Υπάρχει η Ελλάδα των πλουσίων και η Ελλάδα του λαού. Εμείς είμαστε με αυτή την Ελλάδα, αυτή δεν πρέπει να πτωχεύσει: Η Ελλάδα του εργαζόμενου λαού. ” (δήλωση Παπαρήγα ,για τα 67 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ,28/02/2010)

Να μην πτωχεύσει ο λαός, να πληρώσει η πλουτοκρατία. Αυτό είναι σήμερα υπεύθυνη ταξική πατριωτική θέση. ” (γραφείο τύπου κκε,02/03/2010,σχετικα με τα νέα μέτρα)

«Εμείς όταν λέμε η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, αν το πούμε έτσι, εννοούμε αφεντικό στην Ελλάδα πρέπει να γίνει η εργατική τάξη και οι σύμμαχοι της, τα λαϊκά στρώματα” (δηλώσεις Παπαρήγα για τη συνάντηση Παπανδρεου-Μερκελ,06/03/2010)

Είτε πάρει η Ελλάδα χρήματα από την ΕΕ, είτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η πλάστιγγα γέρνει προς το δεύτερο -πέραν του ότι και οι δύο είναι σφαγείς των δικαιωμάτων των εργαζομένων- έχει δρομολογηθεί η συμφωνία με σοβαρά ανταλλάγματα στο Αιγαίο, στο Κυπριακό, στα Βαλκάνια και στο Αφγανιστάν. Και αυτό είναι μείζον ζήτημα και αφορά και τον άνεργο και αυτόν που χάνει τα επιδόματα και βλέπει να μειώνονται οι μισθοί και αυτόν που δεν του φτάνουν τα χρήματα για να ζήσει το μήνα. Δεν είναι δηλαδή κάποια άλλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής». ” (συνέντευξη Παπαρήγα στον ραδιοφωνικό σταθμό “πρώτο θέμα”, 19/03/2010)


Ως σταλινικό ιδίωμα «η αγάπη για την πατρίδα», είναι αλήθεια ότι δεν έλειψε ποτέ από τις καταστατικές αρχές του ΚΚΕ. Η πρόκρισή του τις μέρες της κατοχής 1941-44 διαμόρφωσε πατριωτικά μέτωπα που αργότερα στον εμφύλιο απέβησαν μοιραία για τον ίδιο το «λαό». Με την πτώση του ανατολικού μπλοκ ξεδιπλώθηκε –σχεδόν σε όλα τα κράτη που «αποδεσμεύτηκαν»- μια προσέγγιση της «αγάπης για την πατρίδα» που προκάλεσε έκπληξη μόνον στους αφελείς. Μέλη των κομμουνιστικών κομμάτων ή και ολόκληρα κομμουνιστικά κόμματα μεταμορφώθηκαν εν μία νυκτί σε «εθνικιστές» που ξανάφεραν τους ομαδικούς τάφους στο προσκήνιο της ιστορίας πλειοδοτώντας πλέον σε εθνικές εκκαθαρίσεις. Αποδεικνύοντας αδιαμφισβήτητα στην ιστορική πράξη ότι ο πατριωτισμός απέχει από τον εθνικισμό όσο οι ομαδικοί τάφοι από τα εθνικά λάβαρα.

Η ψηφοθηρική ερωτοτροπία του ΚΚΕ με τον μικροαστισμό έχει μια παράδοση δεκαετιών. Στις μέρες μας, η σχέση αυτή αναθερμαίνεται από τα περιεχόμενα που πυροδοτεί η ίδια η κρίση του συστήματος. Το Κόμμα εκτιμά ότι οι συνθήκες για την έξοδο από την ΕΕ είναι περισσότερο κατάλληλες από ποτέ και το επιχείρημα της εξόδου από έναν υπερεθνικό οργανισμό δεν μπορεί να ενισχυθεί από τίποτε άλλο πέραν του ίδιου του εθνισμού.

Η έννοια του «ριζοσπαστικού πατριωτισμού» αποτελεί ένα νέο εφεύρημα του ΚΚΕ ως απόπειρα διαχωρισμού από τον αριστεροεθνικιστικό χυλό που κυκλοφοράει τα τελευταία χρόνια στο πολιτικό σούπερ μάρκετ.

Σε νέα συσκευασία λοιπόν, λεκτική αναβίωση ενός κακοχωνεμένου ιστορικού προϊόντος, ένα νέο εμπόρευμα αυταπατών και χειραγώγησης προς «λαϊκή» κατανάλωση.
Ευχαριστούμε! Δεν θα πάρουμε!

No Comments

Παρακολουθώντας την σοσιαλδημοκρατική διαχείριση

Κόμματα

1

“Σήμερα Τετάρτη 7 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε το πρώτο υπουργικό συμβούλιο της νέας κυβέρνησης. Η συνεδρίαση ήταν για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα δημόσια και καταγράφηκε σε ζωντανή μετάδοση από τα media”


Καταρχήν το Πασόκ είχε παραδοσιακά καλές σχέσεις με τις εύκολες αλλαγές στο επίπεδο της φαινομενικότητας. Δεν κοστίζει τίποτε να κάνεις το υπουργικό σου συμβούλιο δημόσιο θέαμα. Από τη μια διαχέεις μια αίσθηση διαφάνειας και από την άλλη ένα έντονο κοντράστ με το άμεσο παρελθόν της «κλειστής πόρτας». Έτσι κι αλλιώς οι διυπουργικές «συνεννοήσεις» μπορούν να γίνουν πάνω σε ή κάτω από άλλα τραπέζια και σε άλλο χρόνο.

2

“Είμαστε οι ενδιάμεσοι του πολίτη και της διοίκησης. Είμαστε αντιεξουσιαστές της εξουσίας” (Γ. Παπανδρέου, 7/10/09)

Προσπερνάμε την αφόρητα διασκεδαστική τελευταία πρόταση. Στην πρόταση όμως: «είμαστε οι ενδιάμεσοι του πολίτη και της διοίκησης» αποτυπώνεται η «επιθυμητή» διακριτότητα πολιτικής διαχείρισης και κρατικού μηχανισμού. Σε αυτό το επίπεδο επίκλησης η πασοκική διαχείριση μπορεί να παλινδρομεί μεταξύ πολιτών και «διοίκησης» τοποθετώντας κάθε φορά τον εαυτό της στο πιο βολικό γι’ αυτήν σημείο της συγκυρίας.

3

Ο πράσινος καπιταλισμός έχει σημαντική καθυστέρηση στην ελλάδα και το πιο λειτουργικό σχέδιο είναι θύλακες «οικολογικής τεχνολογίας» εν μέσω του «βασιλείου του λιγνίτη». Η επίκληση της πράσινης ανάπτυξης είναι και πάλι επιλογή των βολικών παλινδρομήσεων που παράγουν διαχειριστικό έργο σε κάθε επίπεδο. Η πρόταση στους οικολόγους για το υπουργείο περιβάλλοντος ήταν κίνηση ματ καθώς αφενός αυτοί θα διαλύονταν ευθύς εξαρχής σε περίπτωση αποδοχής (με δεδομένη την σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση και των ορίων που αυτή θέτει όσον αφορά την παραγωγική διαδικασία) αφετέρου, τώρα που αρνήθηκαν, μπορεί να εξασφαλίζουν την μη διάλυσή τους αλλά από την άλλη έχουν χρεωθεί την φαινομενική ανικανότητα ή αβουλία να «κάνουν κάτι» ρεαλιστικό σε σχέση με το περιβάλλον. Το πασόκ ανέξοδα και πάλι κέρδισε σε εντυπώσεις.

4

Είναι δεδομένη πια η ανάσχεση του μεταναστευτικού κύματος μετά την σχετική ύφεση της κρίσης στις χώρες προέλευσης, την επιθετική αστυνόμευση των συνόρων αλλά και της διάλυσης του μεταναστευτικού κόμβου της Πάτρας. Επομένως επανέρχεται άμεσα στο ζήτημα της «ένταξης». Γι’ αυτό και ο διάλογος επικεντρώνεται γύρω από ζητήματα νομιμοποίησης ή διαχείρισης των απελάσεων.

5

«Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει καταργηθεί από τους τρομοκράτες και τους αλήτες της άκρας αριστεράς με την υποστήριξη των πολιτικών νεολαιών του ΚΚΕ και του ΣΥΝ… Στην Ελλάδα υπάρχουν θύλακοι όπου το πολίτευμα δεν λειτουργεί.. Είναι απαράδεκτο και θα οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνες εξελίξεις. Αν η κυβέρνηση δεν εφαρμόσει το νόμο, τότε θα εφαρμόσουν το νόμο αυτοδικώντας οι πολίτες» (Θ. Πάγκαλος, 5/4/09)
Το άσυλο δεν μπορεί να καταργηθεί, τουλάχιστον άμεσα. Ο Πάγκαλος ήταν ανέκαθεν ένα κυνικό φερέφωνο ενός συντηρητικού πυρήνα του «κινήματος». Μια θλιβερή φιγούρα που εξαντλούσε το «θεριακλίκι» του σε ένα άμεσο μοριακό βεληνεκές, λαϊκιστί: «όπου τον έπαιρνε» αλλά που δεν τράβηξε ποτέ τη δική του γραμμή σε σοβαρές διοικητικές αποφάσεις. Διακηρύττει πάντα «ρεαλιστικές» και αποϊδεολογικοποιημένες θέσεις που στην συντριπτική τους πλειονότητα δεν δεσμεύουν κανέναν, ούτε και γίνονται κατευθυντήριες διαχειριστικές γραμμές. Την «κατάλληλη στιγμή» άλλοι είναι αυτοί που αποφασίζουν… Οι δηλώσεις του δεν διατυπώνουν τα επόμενα κυβερνητικά βήματα.

Το τρίτο μάτι της πρωτοβουλίας

No Comments

4 Οκτώβρη: Επιλέγοντας καλύτερες συνθήκες σφαγής

Κόμματα

[kaltura-widget wid=”820srtku2g” width=”400″ height=”365″ addpermission=”” editpermission=”” /]

για να το κατεβάσετε κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο (16.9 mb/ .flv):

http://anarxikoiaigaleo.squat.gr/files/2009/10/ekloges.flv

No Comments

Ποιές εκλογές;

Καταστολή, Κόμματα, Σεξισμός/ Πατριαρχία/ Έμφυλα Ζητήματα

Τι θα κάνεις αν ένας τύπος ξυλοκοπάει μια γυναίκα μέσα σε γειτονικό διαμέρισμα; Η γυναίκα  φωνάζει «βοήθεια», οι γείτονες παίρνουν επανειλημμένα τηλέφωνο την αστυνομία κι αυτή  αργεί χαρακτηριστικά. Μια άλλη γυναίκα λοιπόν, η  Ιωάννα Δρόσου αποφάσισε να παρέμβει. Η αστυνομία έφτασε αρκετά αργότερα τη στιγμή που ο μερακλής επιτιθέμενος γείτονας  πολιορκούσε και έσπαζε τελικά την πόρτα της Ιωάννας έτοιμος να επιτεθεί στην ίδια και την οικογένειά της. Η Ιωάννα, τελικά, κατόπιν μηνύσεως για “εξύβριση“ και “παραβίαση” οικογενειακού ασύλου σύρθηκε με χειροπέδες στη ΓΑΔΑ και την Εισαγγελία  πέρασε αυτόφωρο και αφέθηκε ελεύθερη αφού ορίστηκε τακτική δικάσιμος στις 17 Δεκέμβρη!

Όπως και να’ χει το κράτος ασκεί αναμφισβήτητα συνεπή κι ευθύγραμμη πολιτική. Πατριαρχικότατη. Και μπορεί να ακούγονται διάφορες ηλιθιότητες, διάφορες σύγχρονες αστικές προσλήψεις για την «ισότητα των φύλων» που προσομοιώνονται στην κουλτούρα του καφενείου και του σκυλάδικου και αναπαράγονται άκριτα σε μια θλιβερή καθημερινότητα, η πραγματικότητα όμως λέει άλλα:

26 συζυγοκτονίες τους τελευταίους μόλις 15 μήνες στην Ελλάδα. Ρεκόρ στην Ευρώπη.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι σε ποσοστό μέχρι και 70% των περιπτώσεων δολοφονιών γυναικών, τα θύματα σκοτώθηκαν από τους άρρενες συντρόφους τους.

Το ίδιο το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει δηλώσει ότι η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί τη βασική αιτία θανάτου και αναπηρίας για τις γυναίκες ηλικίας 16 έως 44 ετών και ευθύνεται για περισσότερους θανάτους και προβλήματα υγείας απ’ ό,τι ο καρκίνος ή τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα.

Τουλάχιστον μία στις τρεις γυναίκες έχει ξυλοκοπηθεί, έχει εξαναγκαστεί να κάνει σεξ ή έχει κακοποιηθεί με άλλο τρόπο κατά τη διάρκεια της ζωής της. Συνήθως, ο δράστης είναι μέλος της οικογένειάς της ή γνωστός της…

***

Την ίδια στιγμή στο πλαίσιο των προεκλογικών παιχνιδιών δρομολογούνται διώξεις εναντίον δεκάδων ανθρώπωνπου έχουν οδηγήσει ήδη 3 στην φυλακή με πρόσχημα την “τρομοκρατία”. Τα στοιχεία πότε ανακοινώνονται και πότε αίρονται, οι κατηγορίες αλλάζουν, οι πληροφορίες είναι αντιφατικές και όλο αυτό το γαϊτανάκι διεκδικεί εξέχουσα θέση στο εκλογικό πανηγύρι.

Η αυθαιρεσία είναι στη φύση του πολιτεύματος κι όχι σε ένα περιθώριο εκτροπών. Από την μοριακή καθημερινότητα έως την κεντρική πολιτική σκηνή σύσσωμο το καθεστώς επιχειρεί να στήνει τις παραστάσεις του πάνω στις πλάτες των αντιστεκόμενων ανθρώπων για να χειραγωγήσει τους υπήκοους.

Είναι δυνατοί αλλά εύθραυστοι

Είμαστε και δυνατοί και άθραυστοι

No Comments

Δεν υπάρχουν χαμένες ψήφοι, υπάρχουν μόνο χαμένες συνειδήσεις

Κόμματα


Η Δημοκρατία αναδιπλώνεται. Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης προβάλλονται πλέον και στη σφαίρα της πολιτικής κρίσης, μετά από μια μακρά αλυσίδα γεγονότων με κυρίαρχα χαρακτηριστικά την επισφαλή κοινωνική συναίνεση στους κρατικούς χειρισμούς και την γενικευμένη διαφθορά κυβερνητικών στελεχών. Η συγκυρία έχει αρκετά να επιδείξει: μεταρρυθμίσεις που αφορούν αποκλειστικά στους μη έχοντες βαθαίνοντας και εκτείνοντας το καθεστώς λιτότητας, επιταχυμένη προώθηση χαρακτηριστικών κοινωνικού εκφασισμού, εκτεταμένη λεηλασία και καταστροφή της φύσης προς όφελος της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Το καθεστώς πολιτικής αστάθειας είναι ό,τι χειρότερο για τους κυρίαρχους με φόντο την γενίκευση της οικονομικής κρίσης. Οι εκλογές στο προκείμενο αποτελούν μια βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας, «παγώνουν» τους κοινωνικούς αγώνες και επιτρέπουν στο σύστημα να κερδίσει χρόνο σταθερότητας κινητοποιώντας τα προσχήματα «αναδιανομής του πλούτου», «ανθρώπινου καπιταλισμού» και «πράσινης ανάπτυξης».
Όμως, στην πραγματικότητα η γενικευμένη παρακμή δεν οφείλεται μόνο στα πρόσωπα και τα κόμματα που στελεχώνουν το πολιτικό σύστημα, αλλά στο ίδιο το σύστημα αυτό καθεαυτό: η γενικευμένη και επιθετική εξατομίκευση, το ξεθεμελίωμα κάθε συλλογικού κοινωνικού ιστού, η βαθιά εκμετάλλευση, η κατασταλτική -και μη- κρατική βία,  η οικονομική κρίση, η διαφθορά, οι πελατειακές σχέσεις, η λεηλασία του περιβάλλοντος, όλα αυτά είναι φυσικές συνέπειες του καπιταλισμού και της πολιτικής του έκφρασης: της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Τα δομικά προβλήματα του συστήματος, τα οποία κάθε φορά αντιμετωπίζονται ως λάθη και ατοπήματα της εκάστοτε κυβέρνησης, όταν αυξάνουν σε αριθμό και ένταση οδηγούν όχι μόνο σε μια έκρυθμη κατάσταση λόγω βαθιάς λαϊκής δυσαρέσκειας αλλά και στην εμφάνιση ριζοσπαστικών αντιλήψεων και δράσης εκ μέρους των καταπιεζόμενων. Γεγονός ανεπιθύμητο για τους κυρίαρχους. Έτσι, επιστρατεύονται οι εκλογικές αυταπάτες για να δημιουργηθούν ελπίδες, να απομακρυνθεί ο κίνδυνος διασάλευσης της σταθερότητάς του συστήματος από τους δυσαρεστημένους και οι δομές του να μείνουν ανέγγιχτες.

Και το σούπερ μάρκετ αυταπατών έχει από όλα τα καλά. Η δεξιά της κυβερνητικής «αυτοκριτικής» που θα «διορθωθεί» και υπόσχεται γαλάζιο ρεαλισμό, η σοσιαλδημοκρατία που θέλει να αναδιανείμει τον κοινωνικό πλούτο προς όφελος των πράσινων ομάδων συμφερόντων, η ακροδεξιά που στήνει «επιτροπές κατοίκων» εθνοκάθαρσης,  η παραδοσιακή αριστερά που καλεί σε απειθαρχία προς κάθε κατεύθυνση αλλά, φυσικά, εκτός του Κόμματος, η ανανεωτική αριστερά που κραδαίνει την σύγχυση τις ιδεολογικής της κουρελούς και η άκρα αριστερά που θέλει απλά να μετρήσει τις δυνάμεις της μέσω της ψηφοθηρίας.
Ας μην γελιόμαστε! Η «δημοκρατία» είναι παντού η ίδια, γιατί παντού καλείται να εξυπηρετήσει τον ίδιο σκοπό: την κατοχύρωση των συμφερόντων αλλά και την εξάπλωση του παγκόσμιου κεφαλαίου, όπως και την ιδεολογική πρόσδεση όλης της ανθρωπότητας στο άρμα του καπιταλισμού. Η εξάπλωση είτε γίνεται ειρηνικά μέσω «πολύχρωμων» επαναστάσεων, είτε βίαια μέσω ανοικτού πολέμου, στο τέλος πάντα επιβάλλεται ως Αστική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, το αγαπημένο τέκνο του καπιταλισμού. Δημιουργείται ένας κύκλος μεγαλοκεφαλαιούχων ισχυρών στις διαλυμένες υπό καπιταλιστική ανάπτυξη χώρες, που θα εκπροσωπούνται με μερίδες των 300 στην πολιτική εξουσία. Το διεθνές κεφάλαιο εξασφαλίζει τον έλεγχο επί του πεπρωμένου των πάντα «κυρίαρχων» λαών μέσω της ψευδαίσθησης της «πολυφωνίας» και της «δύναμης»  της ψήφου. Μια ψήφος που, συν τοις άλλοις, θα εκφράσει μια κάλπικη πλειοψηφία, χειραγωγημένη από όλα τα τεχνικά μέσα που θα μπορούσε να επιστρατεύσει η κυριαρχία. Η χρήση image makers-επαγγελματιών μάγων της εικόνας, η διασπορά παραπληροφόρησης, έντασης και φόβου από τα ΜΜΕ, ο συνδυασμός της διαφήμισης με την ψυχανάλυση, ακόμη και η εξαπάτηση γηραιών ψηφοφόρων από κομματικούς αντιπροσώπους έξω από τα εκλογικά κέντρα, οι «παράνομες» ιθαγενοποιήσεις  και η απάτη των δημοσκοπήσεων, όλα «παίζουν». Στην ελληνική περίπτωση επιπλεόν, οι πελατειακές σχέσεις, που έλκουν την καταγωγή τους από την απαρχή του ελληνικού κράτους, αποθρασύνθηκαν από το ’89 και μετά ως απότοκο της γενικευμένης παραίτησης από τα «οράματα», της συνακόλουθης αποπολιτικοποίησης της κοινωνίας. Σε όλο αυτό το πανηγύρι γίνεται πλέον εμφανές πως οι εκλογές δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα εργαλείο αναδιάταξης των εξουσιαστικών σχέσεων και ενίσχυσης της κρατικής ιδεολογίας.

Τι μπορεί να περιμένει κανείς από μια διαδικασία που εναλλάσσει εξουσιαστές; Κανείς επαγγελματίας σωτήρας, κανείς τεχνοκράτης διαχειριστής, κανένας ειδικός  δεν μπορεί να αποφασίσει για τις δικές μας υποθέσεις πέρα από εμάς τους ίδιους.  Οι εξουσιαστές μπορεί να αλλάζουν φόντο και εμφάνιση, μπορεί να εκσυγχρόνισαν τις χειραγωγικές τους μεθόδους αλλά ποτέ δεν έπαψαν να αποτελούν εμπόδιο και οριογραμμή των αληθινών δυνατοτήτων μας. Εκεί όπου το ψέμα στριμώχνεται με την χυδαιότητα δεν υπάρχει ελπίδα.
Τα προσχήματα εξαφανίζονται σιγά-σιγά και η ουσία εμφανίζεται ξεκάθαρη: αντί να υποτασσόμαστε στον άνωθεν εξουσιαστή, πρέπει να στραφούμε και να συνεργαστούμε με τον δίπλα εξουσιαζόμενο. Ο κόσμος θα ανθίσει  αποτινάσσοντας τα δεσμά της εξουσίας από τις πολιτικές σχέσεις, την προσωπική και κοινωνική ζωή, αφήνοντας στη θέση τους τις ελεύθερες και αυθόρμητες σχέσεις αλληλεγγύης, αλληλοβοήθειας και αμοιβαιότητας.

Γι’ άλλη μια φορά στρέφουμε την πλάτη στις εκλογές, γνωρίζοντας πως οι λύσεις που ζητάμε δε θα βρεθούν από τους εξουσιαστές, αλλά από εμάς τους ίδιους με την αυτοργάνωση, την αδιαμεσολάβητη δράση για την οικοδόμηση της πραγματικότητάς μας, τη δημιουργία λαϊκών συνελεύσεων στις γειτονιές μας,  εστιών αλληλεγγύης και αντίστασης στους χώρους εργασίας, τη συγκρότηση συλλογικοτήτων δημιουργίας και ελεύθερης έκφρασης παντού με κατεύθυνση την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση.

ΑΠΟΧΗ – ΑΚΥΡΟ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΕΠΑΝΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΜΑΣ ΖΩΗΣ

ΡΗΞΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Πρωτοβουλία αναρχικών Αιγάλεω

No Comments

Προκήρυξη εκλογών για τις 4 Οκτώβρη

Κόμματα

ekloges07

Τα ουσιώδη έχουν ειπωθεί. Μένει να γίνουν πράξη…

No Comments

Δυό λογάκια για τις εκλογές (μέρες που είναι…)

Κόμματα

Τέσσερις μήνες πριν την κατάρρευση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1989), το κυβερνών κόμμα είχε πάρει το 98,85% των ψήφων στις εκλογές.

(Έρικ Χομπσμπάουμ, Η εποχή των άκρων, σ.584)

No Comments

Τα ψηφαλάκια της Αλέκας

Κόμματα

Εδώ και δυο μέρες τώρα τριγυρίζει το αυτοκίνητο με την ντουντούκα, παραδοσιακή μέθοδος προπαγάνδισης του ΚΚΕ, διαλαλώντας την αυριανή ομιλία της Παπαρήγα στο Αιγάλεω. Να μην ξεχάσουμε ότι ενδιαφέρον προκάλεσε το συνέδριο του ΚΚΕ στα τέλη Φλεβάρη, πέραν των άλλων, από το μήνυμα του πρωθυπουργού Καραμανλή προς την Παπαρήγα. Εκτός από τα εθιμοτυπικά συγχαρητήρια ο πρωθυπουργός “ζητάει τη συνεργασία της Παπαρήγα για τον περιορισμό των επιπτώσεων της κρίσης στην χώρα”! Θεσμικός συνομιλητής λοιπόν το ΚΚΕ με πολιτικό κύρος όσο αφορά τις διαχειρίσεις κρίσεων. Κι εδώ δεν πρόκειται για την ιστορική αντιδραστική παρακαταθήκη των ηγεσιών του ΚΚΕ αλλά για μια “σύγχρονη” εκδοχή κομματικής καταστολής των εξεγέρσεων, των ακηδεμόνευτων κοινωνικών αντιδράσεων, των ανεξέλεγκτων από το Σύστημα πολιτικών επιλογών. Ο Δεκέμβρης ήταν μια απλή επιβεβαίωση του “πολιτισμού” του ΚΚΕ με τον ακροδεξιό ΛΑΟΣ να επιχαίρει τις κομμουνιστικές επιλογές της υπονόμευσης της εξέγερσης. Μια απλή επιβεβαίωση της “απειθαρχίας” που συνήθως το Κόμμα διαλαλεί χαϊδεύοντας τα αυτιά της ανήσυχης νεολαίας ενώ με την πρώτη ευκαιρία ονομάζει προβοκάτορες όσους δεν τάσσονται κάτω από κομματικά πανώ στις διαδηλώσεις.
Ο ελληνικός καπιταλισμός δεν κινδυνεύει από το ΚΚΕ απλά “ζητάει τη συνεργασία του”. Από ιστορικής του καταβολής, η εξέγερση, η ανυποταγή και η επανάσταση όχι μόνον δεν έχουν καμία σχέση με το ΚΚΕ αλλά είναι άσπονδοι εχθροί.
Είμαστε σίγουροι και σίγουρες ότι η Παπαρήγα αύριο στο Αιγάλεω θα μας δώσει δείγματα αυτής της νέας “συνεργασίας” με το Σύστημα. Φτηνή ρητορική, στείρος λαϊκισμός, ψήφος στις εκλογές, πειθαρχία στο Κόμμα και το νου σας!… μακριά από τους “προβοκάτορες” εαυτούς σας…

15 Comments


css.php